İNEBOLU TÜRK OCAĞI

İnebolu Gençler Mahfili, daha sonra (tarihi tespit edilememiştir) İnebolu Türk Ocağı’na dönüşmüştür. İnebolu Türk Ocağı’nın, günümüzdeki Türk Ocağı Binasına ne zaman taşındığı bilinmemektedir. Ancak, İnebolu’daki Rum ahalinin çoğunun Kurtuluş Savaşı’nın kazanılmasıyla Anadolu’yu terk ettikleri bilinmektedir. 1923 yılındaki bu göçe Rum Karamanyan ailesinin de katılmış olması olasıdır. Muhtemelen bina 1923 yılındaki göçlerle birlikte Rumlar tarafından boşaltılmış ve Türk Ocağı olarak kullanılmaya başlanmıştır. Nitekim, Mustafa Kemal ATATÜRK, İnebolu ziyareti sırasında 27 Ağustos 1925 tarihli Şapka Nutku’nu o tarihte Türk Ocağı Binası olarak kullanılan bu binada vermiştir.

Tapu kayıtlarına göre, bina, Kasım 1926 tarihinde Türk Ocağı’nın mülkiyetinde bulunmaktadır. Fakat, aynı tarihlerde binanın bir bölümünün de Karamanyan ailesine ait olduğu ve bu mülkiyetin 1929 yılına kadar (nüfus mübadelesine kadar) Rum ailenin mülkiyetinde olduğu anlaşılmaktadır. Nüfus Mübadelesine göre (Nüfus Mübadelesi Anlaşması – 1930), Batı Trakya’dan göç eden halkın malları nasıl Rum (Yunanistan) mülkiyetinde kalıyorsa, Türkiye’den göç eden Rum ahalinin malları da Türkiye Cumhuriyeti’ne ait sayılıyordu. 1929 yılında binanın tamamının Türk Ocağı mülkiyetine geçmesi bu şekilde açıklanabilir.

İnebolu gençlerinin 1928 yılında tertiplediği bir piyango sonucu oldukça dolgun bir gelir elde edilmiş ve bu gelir ile şuandaki Türk Ocağı Binası onarılarak döşenmiş; oyun ve müzik aletleri getirilerek öğretmenlerle birlikte müzik ve spor alanında faaliyette bulunulmuştur. Türk Ocaklarının kapatılmasından sonra bu faaliyetler giderek körelmiştir.

10 Nisan 1931 günü yapılan son Türk Ocakları Olağanüstü Kurultayı’nda, derneğin 264 şubesi ile birlikte tüzel kişiliğini feshetmesine karar verilmiştir. Bu kararla Türk Ocağı'nın Ankara’daki Genel Merkez binası, yurt alanına yayılmış 141 parça mülkü, bütün nakdi varlıkları Cumhuriyet Halk Fırkasına devredilmiştir. Dolayısıyla, İnebolu Türk Ocağı Binasının mülkiyeti de Cumhuriyet Halk Fırkasına geçmiş; Halkevlerinin kurulmasından sonra “İnebolu Halkevi” olarak kullanılmıştır.